ΚΟΛΙΓΟΙ ΠΟΛΙΑΝΙΤΕΣ
Από έγγραφο, που είχε αποστείλει, στις 22 Οκτωβρίου 1853, ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Μαρδακίου, Ιγνάτιος Ζερβόπουλος, μετέπειτα Μητροπολίτης Τριφυλίας και Ολυμπίας (1871-1878) και φυλάσσεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (Γ.Α.Κ), πληροφορούμαστε ότι ο τότε (1820) ηγούμενος της Μονής είχε παραχωρήσει στον Σπιρίδη Σπυρόπουλο, κάτοικο Πολιανής, σημαντική έκταση γης, στη θέση "Ράχαις" κοντά στο Μετόχι της το επονομαζόμενο "Γαρδίκι", προκειμένου να φυτέψει συκιές, με τον όρο να αποδίδει το (33%), δηλαδή το ένα τρίτο, στη Μονή. Όμως, κατά το τέλος της δεκαετίας (1829) άρχισαν να φυτεύουν στην ίδια θέση και άλλοι Πολιανίτες. Το καθεστώς αυτό ίσχυσε μια εικοσαετία περίπου (1848) οπότε το ηγουμενοσυμβούλιο αποφάσισε να τους παρεμποδίσει, αφενός γιατί φύτευαν ακόμη και σε καλλιεργημένα χωράφια της Μονής και αφετέρου, γιατί με κανέναν απ' αυτούς, πλην του Σπυρόπουλου, δεν είχε κάνει έγγραφη συμφωνία. Βεβαίως, κι αυτοί μέχρι το 1844, πλήρωναν τα καθορισμένα και συμφωνημένα με τον Σπυρόπουλο δικαιώματα της Μονής.Όμως, από το 1845 και μετά άρχισαν να καταβάλλουν τα μισά (15%) με το αιτιολογικό ότι είχαν κάνει ειδική συμφωνία με τον προκάτοχο του Ζερβόπουλου ηγούμενο. Η τακτική αυτή εξακολούθησε για πέντε χρόνια περίπου. Όταν ο νέος ηγούμενος ανέλαβε τη Διεύθυνση της Μονής, τους κάλεσε κατ' επανάληψη να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και να αποδώσουν τα δικαιώματά της Μονής στο ακέραιο, μαζί με τα καθυστερούμενα. Ωστόσο,επειδή εκείνοι δεν ανταποκρίθηκαν, προφασιζόμενοι ότι η ποιότητα της γης δεν είναι καλή και ως εκ τούτου η εμφύτευση, με τους συμφωνημένους με τον Σπυρόπουλο όρους είναι γι' αυτούς ασύμφορη, το ηγουμενοσυμβούλιο, παρόλο που ομολόγησε ότι κατανοεί τον ισχυρισμό τους, θεώρησε ασύμφορη για τη Μονή την αυθαίρετη μείωσή του ποσοστού στο 15%. Γι' αυτό και με αναφορά του προς το Υπουργείο των Εκκλησιαστικών, ζήτησε την απαιτούμενη άδεια, προκειμένου να αναζητήσουν τη λύση στα δικαστήρια. Για το σκοπό αυτό, όρισε πληρεξούσιο δικηγόρο τον Π. Λυκουρέζον, τακτικό δικηγόρο στα δικαστήρια των Καλαμών.
Σημείωση πρώτη: Όσοι εργάζονταν στα κτήματα της Μονής με τη συγκεκριμένη σχέση εργασίας χαρακτηρίζονταν ως κολίγοι.
Κολίγος ή κολίγας ή κολλήγος ή κολλήγας. Είναι αυτός που καλλιεργεί ξένο κτήμα ή βόσκει ξένο κοπάδι και μοιράζεται τα παραγόμενα προϊόντα με τον ιδιοκτήτη. ΣΥΝ. Σέμπρος. (μτφ) Αυτός που δουλεύει με επαχθείς όρους σε ξένη ιδιοκτησία. ΣΥΝ. Είλωτας. ( Γ. Μπαμπινιώτης, «Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας», Αθήνα 1998).
Α/Α Α/Π ΕΠΩΝΥΜΟ ΟΝΟΜΑ
1 43 Αγγελέτος Παναγιώτις
2 1 Βορβήλας Αθανάσιος
3 40 Βορβήλας Νικόλαος
4 25 Δηκέος Ιωάννης
5 12 Δοδεκάτος Δημήτριος
6 29 Δοδεκάτος Κωνσταντίνος
7 33 Ζαχαριάς Νικήτας
8 24 Ιωάννης ιερεύς
9 6 Καρτσήλης Γεώργιος
10 4 Κουμούτσενα Βασίλενα
11 10 Κουμούτσος Δημήτριος
12 17 Κουμούτσος Ευστάθιος
13 20 Κουμούτσος Ι. Παναγιότις
14 15 Κουρλιάς Ευστάθιος
15 28 Κουρλιάς Κωνσταντίνος
16 21 Κουτραφούρης Ιωάννης
17 35 Κουτραφούρης Παναγιότις
18 42 Κουτραφούρης Χρηστόδουλος
19 7 Λύβας Γεώργιος
20 41 Λύβας Παναγιώτις
21 32 Μελεούνης Νικόλαος
22 8 Μπάλας Γεώργιος
23 22 Μπάλας Ιωάννης
24 2 Μπιτζάνης Αθανάσιος
25 18 Ντζούβελης Θεόδωρος
40 11 Φιληόπουλος Δημήτριος
26 34 Πατσαρίνος Νικόλαος
27 37 Πατσαρίνος Πέτρος
28 31 Πετρόπουλος Νικόλαος
29 23 Σακάς Ιωάννης
30 13 Σιάχος Δημήτριος
31 36 Σιάχος Παναγιότις
32 19 Σπύρος Χ. Θεόδωρος
33 39 Σταυηριανός Χρήστος
34 3 Τσαγκλήνα Αθανάσενα
35 16 Τσαγκλής Ευστάθιος
36 26 Τσαγκλής Κωνσταντίνος
37 9 Τσήγος Γεώργιος
38 14 Φαβατάς Ευστάθιος
39 44 Φαβατάς Χρηστόδουλος
41 38 Φιλιόνηφη Παναγιότενα
42 27 Φιλιόπουλος Κωνσταντίνος
43 30 Φιτράκης Καλόγερος
44 5 Φλέσσας Γεώργιος
Από έγγραφο, που είχε αποστείλει, στις 22 Οκτωβρίου 1853, ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Μαρδακίου, Ιγνάτιος Ζερβόπουλος, μετέπειτα Μητροπολίτης Τριφυλίας και Ολυμπίας (1871-1878) και φυλάσσεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (Γ.Α.Κ), πληροφορούμαστε ότι ο τότε (1820) ηγούμενος της Μονής είχε παραχωρήσει στον Σπιρίδη Σπυρόπουλο, κάτοικο Πολιανής, σημαντική έκταση γης, στη θέση "Ράχαις" κοντά στο Μετόχι της το επονομαζόμενο "Γαρδίκι", προκειμένου να φυτέψει συκιές, με τον όρο να αποδίδει το (33%), δηλαδή το ένα τρίτο, στη Μονή. Όμως, κατά το τέλος της δεκαετίας (1829) άρχισαν να φυτεύουν στην ίδια θέση και άλλοι Πολιανίτες. Το καθεστώς αυτό ίσχυσε μια εικοσαετία περίπου (1848) οπότε το ηγουμενοσυμβούλιο αποφάσισε να τους παρεμποδίσει, αφενός γιατί φύτευαν ακόμη και σε καλλιεργημένα χωράφια της Μονής και αφετέρου, γιατί με κανέναν απ' αυτούς, πλην του Σπυρόπουλου, δεν είχε κάνει έγγραφη συμφωνία. Βεβαίως, κι αυτοί μέχρι το 1844, πλήρωναν τα καθορισμένα και συμφωνημένα με τον Σπυρόπουλο δικαιώματα της Μονής.Όμως, από το 1845 και μετά άρχισαν να καταβάλλουν τα μισά (15%) με το αιτιολογικό ότι είχαν κάνει ειδική συμφωνία με τον προκάτοχο του Ζερβόπουλου ηγούμενο. Η τακτική αυτή εξακολούθησε για πέντε χρόνια περίπου. Όταν ο νέος ηγούμενος ανέλαβε τη Διεύθυνση της Μονής, τους κάλεσε κατ' επανάληψη να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και να αποδώσουν τα δικαιώματά της Μονής στο ακέραιο, μαζί με τα καθυστερούμενα. Ωστόσο,επειδή εκείνοι δεν ανταποκρίθηκαν, προφασιζόμενοι ότι η ποιότητα της γης δεν είναι καλή και ως εκ τούτου η εμφύτευση, με τους συμφωνημένους με τον Σπυρόπουλο όρους είναι γι' αυτούς ασύμφορη, το ηγουμενοσυμβούλιο, παρόλο που ομολόγησε ότι κατανοεί τον ισχυρισμό τους, θεώρησε ασύμφορη για τη Μονή την αυθαίρετη μείωσή του ποσοστού στο 15%. Γι' αυτό και με αναφορά του προς το Υπουργείο των Εκκλησιαστικών, ζήτησε την απαιτούμενη άδεια, προκειμένου να αναζητήσουν τη λύση στα δικαστήρια. Για το σκοπό αυτό, όρισε πληρεξούσιο δικηγόρο τον Π. Λυκουρέζον, τακτικό δικηγόρο στα δικαστήρια των Καλαμών.
Σημείωση πρώτη: Όσοι εργάζονταν στα κτήματα της Μονής με τη συγκεκριμένη σχέση εργασίας χαρακτηρίζονταν ως κολίγοι.
Κολίγος ή κολίγας ή κολλήγος ή κολλήγας. Είναι αυτός που καλλιεργεί ξένο κτήμα ή βόσκει ξένο κοπάδι και μοιράζεται τα παραγόμενα προϊόντα με τον ιδιοκτήτη. ΣΥΝ. Σέμπρος. (μτφ) Αυτός που δουλεύει με επαχθείς όρους σε ξένη ιδιοκτησία. ΣΥΝ. Είλωτας. ( Γ. Μπαμπινιώτης, «Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας», Αθήνα 1998).
Α/Α Α/Π ΕΠΩΝΥΜΟ ΟΝΟΜΑ
1 43 Αγγελέτος Παναγιώτις
2 1 Βορβήλας Αθανάσιος
3 40 Βορβήλας Νικόλαος
4 25 Δηκέος Ιωάννης
5 12 Δοδεκάτος Δημήτριος
6 29 Δοδεκάτος Κωνσταντίνος
7 33 Ζαχαριάς Νικήτας
8 24 Ιωάννης ιερεύς
9 6 Καρτσήλης Γεώργιος
10 4 Κουμούτσενα Βασίλενα
11 10 Κουμούτσος Δημήτριος
12 17 Κουμούτσος Ευστάθιος
13 20 Κουμούτσος Ι. Παναγιότις
14 15 Κουρλιάς Ευστάθιος
15 28 Κουρλιάς Κωνσταντίνος
16 21 Κουτραφούρης Ιωάννης
17 35 Κουτραφούρης Παναγιότις
18 42 Κουτραφούρης Χρηστόδουλος
19 7 Λύβας Γεώργιος
20 41 Λύβας Παναγιώτις
21 32 Μελεούνης Νικόλαος
22 8 Μπάλας Γεώργιος
23 22 Μπάλας Ιωάννης
24 2 Μπιτζάνης Αθανάσιος
25 18 Ντζούβελης Θεόδωρος
40 11 Φιληόπουλος Δημήτριος
26 34 Πατσαρίνος Νικόλαος
27 37 Πατσαρίνος Πέτρος
28 31 Πετρόπουλος Νικόλαος
29 23 Σακάς Ιωάννης
30 13 Σιάχος Δημήτριος
31 36 Σιάχος Παναγιότις
32 19 Σπύρος Χ. Θεόδωρος
33 39 Σταυηριανός Χρήστος
34 3 Τσαγκλήνα Αθανάσενα
35 16 Τσαγκλής Ευστάθιος
36 26 Τσαγκλής Κωνσταντίνος
37 9 Τσήγος Γεώργιος
38 14 Φαβατάς Ευστάθιος
39 44 Φαβατάς Χρηστόδουλος
41 38 Φιλιόνηφη Παναγιότενα
42 27 Φιλιόπουλος Κωνσταντίνος
43 30 Φιτράκης Καλόγερος
44 5 Φλέσσας Γεώργιος
Σημείωση δεύτερη: Όλοι οι αναφερόμενοι ήταν κάτοικοι Πολιανής ( ή, όπως αναγράφεται στο διασωθέν χειρόγραφο «κάτικοι πάνταις του χορίου Πολυανής του δήμου Αμφίας»).
Σημείωση τρίτη: Κατά την αντιγραφή φρόντισα να κρατήσω την ορθογραφία των πρωτότυπων χειρογράφων.
Σημείωση τέταρτη και τελευταία. Άξιο σχολιασμού είναι το γεγονός ότι, την εποχή εκείνη, οι γυναίκες αναγράφονται με τα ονόματα των συζύγων τους (λ.χ Κουμούτσενα Βασίλενα) ακόμη και του πεθερού τους (Φιλιόνηφη Παναγιότενα ). Ας τα βλέπουν αυτά οι ψευτοφεμινίστριες που, ενώ τα σημερινά αγόρια συμμετέχουν στις απαιτήσεις του σπιτιού και της οικογένειας με το παραπάνω, εκείνες μένουν ανικανοποίητες. Και μη μου αποδώσει κανείς ρατσισμό, γιατί και συμμετέχω και κόρη έχω.
Σημείωση τρίτη: Κατά την αντιγραφή φρόντισα να κρατήσω την ορθογραφία των πρωτότυπων χειρογράφων.
Σημείωση τέταρτη και τελευταία. Άξιο σχολιασμού είναι το γεγονός ότι, την εποχή εκείνη, οι γυναίκες αναγράφονται με τα ονόματα των συζύγων τους (λ.χ Κουμούτσενα Βασίλενα) ακόμη και του πεθερού τους (Φιλιόνηφη Παναγιότενα ). Ας τα βλέπουν αυτά οι ψευτοφεμινίστριες που, ενώ τα σημερινά αγόρια συμμετέχουν στις απαιτήσεις του σπιτιού και της οικογένειας με το παραπάνω, εκείνες μένουν ανικανοποίητες. Και μη μου αποδώσει κανείς ρατσισμό, γιατί και συμμετέχω και κόρη έχω.
